ز خاکِ من اگر گندم برآید - غزلیّات مولوی

ز 1 من اگر 1 1 / از آن گر نان پزی، مستی فزاید

خمیر و نانبا دیوانه گردد / تنورش بیت مستانه سُراید

میا بی دف به گورِ من برادر / که در بزمِ خدا غمگین نشاید

مرا حق از میِ عشق آفریدهست / همان عشقم اگر مرگم بساید

.

( 1 1 )