گرت ز دست برآید چو نخل باش کریم / ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد - قصاید سعدی

گرت ز دست برآید چو نخل باش کریم / ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد

بسی به دیدۀ حسرت ز پس نگاه کند / کسی که برگِ قیامت ز پیش نفرستاد

همین نصیحت من پیش گیر و نیکی کن / که دانم از پسِ مرگم کنی به نیکی یاد

نداشت چشمِ بصیرت که گرد کرد و نخورد / ببرد گویِ سعادت که صرف کرد و بداد

( قصاید سعدی )