باغِ مرا چه حاجتِ سرو و صنوبر است ؟ / شمشادِ خانهپرورِ ما از که کمتر است ؟
یک قصّه بیش نیست غمِ عشق و، این عجب / کز هر زبان که میشنوم نامکرّر است
شیراز و آبِ رُکنی و این بادِ خوشنسیم / عیبش مکُن که خالِ رخِ هفت کشور است
حافظ، چه طُرفه شاخِ نباتی است کِلکِ تو / کِش میوه دلپذیرتر از شهد و شکّر است
( غزلیّات حافظ )
برچسب:
نویسنده: رادین نوروزی