خواهی که سخت و سستِ جهان بر تو بگذرد / بگذر ز عهدِ سست و سخنهایِ سختِ خویش - غزلیّات حافظ

دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که میسرود / گُل گوش، پهن کرده ز شاخِ درختِ خویش

کاِی دل، تو شاد باش، که آن یارِ تندخو / بسیار تندروی نشیند ز بختِ خویش

1 که سخت و سستِ جهان بر تو 1 / بگذر ز عهدِ سست و سخنهایِ سختِ خویش

ای حافظ، ار مراد میسّر شدی مدام / جمشید نیز دور نماندی ز تختِ خویش

( 1 حافظ )

در بیت دوم : معنی بیت : ای دل، تو شاد باش و غم مخور که آن معشوقی که با ما سر ناسازگاری دارد، سرانجام از بخت بد خود ترشروی مینشیند و نتیجۀ عمل خود را خواهد دید